Hawa doet de was

Hawa doet de was

Om 1.45 gaat de wekker………lekker. We gooien het laatste spul in de koffer, eten en drinken nog snel wat. Dan rijden we voor de laatste keer, in het pikkedonker, langs het meer van Galilea.
We hebben nog een aantal kilometers de lichtjes van Tiberias in het oog. Onderweg spotten we nog een vos die de weg oversteekt. Dan volgt nog weer bijna anderhalf uur rijden met de auto. Het wordt langzaam licht en een groot deel van Israel gaat aan ons voorbij. T’is voor de verandering eens redelijk stil in de auto. Overwegend is alleen de cd met Israëlische muziek te horen. Ik heb zelf ook maar een cd-tje met die onverstaanbare liedjes erop gekocht. Na een week kunnen we al aardig meezingen; titels als “Hawa doet de was” en “hawa akila hawa alkila hawaserim”. Al heb ik geen idee wat we zingen. We gaan zien of het deze week op weg naar Zwolle ook gaat lukken in mijn eentje. Moet toch op 1 of andere manier rustig die berg af. Al zal het wel erg wennen zijn weer in het dagelijkse gareel te lopen.
De reis verloopt voorspoedig, overstap in München deze keer. Alles gaat vlotjes en we lopen zelfs af en toe een aantal minuten voor op schema. Het eten van Lufthansa is trouwens wel heel bar slecht. Keiharde broodjes, een stuk grapefruit waar mijn kaken nog 3 dagen van uit het lood zijn en het ei heeft meer iets van een zeem leren lap waar je de ramen mee kan lappen. We doen het er mee, zijn ook wel verwend in de afgelopen week met, meestal eigen gemaakte, culinaire hoogstandjes. In het tweede vliegtuig vraagt de stewardess aan Hetty wat ze wenst bij de thee. “Torte” (taart), zegt Hetty. Helaas heeft ze dat niet maar we krijgen wel een overheerlijk reepje. Aan het eind van de vlucht komt de stewardess ons alle vier, lachend nog een stukje taart brengen.
Aangekomen in Dusseldorf staat de taxi naar de auto al klaar. Dan is het even broezen op de autobaan. Om 15.30 thuis. Moe maar zeer voldaan. Wat kunnen we terug kijken op 12 dagen feest.

Beste lezers, wat fijn dat jullie er bij waren om een beetje mee te genieten van onze reis. Het was leuk de reacties ook nog via mail, app en sms te lezen. Het was niet heel veel moeite hoor, zoals ik vaker heb gezegd: het is fijn om na een volle dag even samen te bedenken wat je ook al weer hebt gedaan. Tuurlijk vallen heel veel verhalen af, om dat ze domweg niet noemenswaardig zijn of omdat (en dat is dan meestal natuurlijk) we niet alle spectaculaire en spannendste episodes met jullie willen delen. Hahahahaha.

Lieve medereizigers, onze uitgebreide evaluatie hebben we inmiddels gehad. De trail, het gezelschap, het land, de auto en de accommodatie zijn volledig doorgesproken.
Ach, wat kunnen we dankbaar zeggen hoe fijn en goed we het samen hebben gehad. Hoeveel mooie momenten waren er? Hoe vaak hebben we samen hartelijk gelachen? Hoe vaak waren we meer dan dankbaar voor alles wat we mee mochten maken? Misschien zit het vooral ook in het feit dat we samen elke dag met Hem mochten beginnen en samen mochten danken voor die rijke zegen die Hij ons gaf. Elke dag opnieuw.
Dus danken Hetty en ik vanavond, dan weliswaar weer met zijn tweeën, voor een prachtige reis met twee hele lieve, fijne, sportieve, praktische, creatieve, moedige, flexibele en soms wat gekke groepsgenoten.

Groot is uw trouw oh Heer aan mij weer betoont!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *