ONGELOFELIJK, ALLEMACHTIG, PRACHTIG!

ONGELOFELIJK, ALLEMACHTIG, PRACHTIG!

We staan allemaal weer op tijd naast ons bed, vandaag is het de dag van de beklimming en afdaling van de Arbel. 1 van twee bergen die een paar eeuwen voor Christus in tweeën is gespleten door een aardbeving. Eerst willen we nog het graf van Jethro bezoeken bij een heiligdom wat nu van de druzen is. We mogen er niet in want ze hebben toevallig 3 feestdagen in deze tijd. Duizenden druzen van over heel de wereld bezoeken nu het graf met allerlei festiviteiten er om heen. Voor ons dus geen graf van Jethro. Dan gaan we aan de slag met 14 km voor de boeg. Jullie vragen steeds hoeveel per dag in kilometers er worden afgelegd, nou jongens dat verschilt in waar we zin in hebben en wat uitkomt. We gaan nu eerst voor 10 maar uiteindelijk weet ik nu dat het er 14 zijn geworden. Het was zo mooi, en het ging zo prima met ons allen, we verbazen ons zelf. Boven de beschrijving staat: “voel de recente geschiedenis bij de ruïnes van de moskee, drink het landschap in waar Jezus liep door de Arbel Vally en bezoek een oude synagoge met spectaculair uitzicht.” Zo dat was dan samengevat de hele dag. Tot morgen ………..

Ach lieve mensen, hoe neem ik jullie nu mee op deze Koningsdag? Het eerste deel van de route voert langs landerijen, olijfgraarden, pas gemaaide korenvelden en beekjes. We lopen ook een heel stuk door een rivierbedding,oftewel een wadi. Het is soms ook even waden hoor, en gelukkig zijn mijn schoenen waterdicht. Aan het einde na ongeveer 7 km volgt de puffende klim naar boven. Het is nog net niet rechtstandig naar boven. Nou Andre, de diesel was op stoom; stoom uit de oren en meer (diesel komt op stoom is denk ik een uitdrukking die van de stoomtrein komt he, dus dat kan wel?). Halverwege de top even een stop bij een ruïne van een oude synagoge uit de tijd van Jezus. Heeft hij hier net boven het meer ook gepreekt? De taxichauffeur vraagt ons later of we daar ook gekeken hebben. Want het verhaal gaat dat ene Jezus daar vroeger preekte en dat dat toentertijd veel ophef gaf. Bijzonder he dat je dat nu dan zo weer hoort van iemand die dat dan als een punt in de geschiedenis aanduidt.

We dommelen even onder een olijfboom, eten een broodje en een appel en gaan weer verder met onze klim. Aangekomen bij het natuurreservaat, eerst een kaartje kopen en dan nog een klein stukje verder stijgen. Oh nee, wacht even, eerst een ijsje, water bijvullen (onze 2,5 liter is bijna op!) en een lekkere cola. Maar nu durven we de spectaculaire afdaling ook wel aan. En het is adembenemend. Het uitzicht, de ooievaars die in grote zwermen over ons heen zweven op de thermiek. Het is klauteren en klimmen maar na een aantal minuten ook nog weer een prachtig uitzicht op het meer van Galilea. Ik moet er even weer bij gaan zitten, wat is dit mooi!

Na tig foto’s en even zo vaak aan elkaar vertellen hoe mooi dit is vervolgen we onze weg naar beneden. Dit is een afwisselend maar ook wel een beetje een spannend pad. Met ook nog ijzeren haken die je vast kan houden om je wat extra te ondersteunen! Glijden op je billen is soms ook een goede optie dus, zittend de trap af zeg maar. Ja, pa t’is maar goed dat jij niet alles ziet.
En het uitzicht………….. Oh, zo mooi. Hetty en ik zeggen tegen elkaar dat onze Here God het toch allemaal maar prachtig heeft gemaakt. Als dat geen teken van Zijn almacht is?! Prachtig, en betere woorden heb ik niet.
Halverwege zien we nog een burcht en enorme spelonken in de bergen waar zich een gruwelijk verhaal heeft afgespeeld uit de tijd van Herodes. Zeloten weigerden zich over te geven, verstopten zich in de grotten en Herodes liet ijzeren kooien zakken met soldaten die de mensen uitrookten. Overgeven was voor velen geen optie en ze doden zich zelf door zich naar beneden te laten storten. Zo gaat dan het verhaal he? Een aantal jaren later, loopt Jezus met zijn discipelen (waaronder ook een zeloot) in deze omgeving. Jezus leert zijn leerlingen: “heb je vijanden lief.”  Hoezo gaf zijn prediking ophef?
De afdaling verloopt verder vlekkeloos en we komen weer aan bij de bewoonde wereld.
Nog een klein stukje langs een riviertje met schildpadden en dwars door een kudde koeien. Ze kijken ons, dwaze meisjes wat bevreemd aan, maar Hetty spreekt ze liefelijk toe: “ga maar even aan de kant hoor, we doen niks, jullie zijn lieverds hoor, we zijn zo weer weg.” En zo wijken de koeienkonten, gaan ze rustig aan de kant en komt er zelfs een kalfje naar ons toe.
We bereiken een benzinestation en daar bellen we Jozef, de taxi-chauffeur van gisteren weer. Hij weet het nog hoor, vraagt lachend of ik zeker weet waar ik ben. Komt goed, hij is er in 10 minuten. Hij moet nog even zijn schoenen aan doen.
We bereiken weer onze auto en gaan naar Tiberias, voor de grote M. Even snel vandaag want het was een lange dag.
Maar wat voor dag? Heer, hoe heerlijk is uw naam!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *