Meiden, jullie zijn bewonderenswaardig!

Meiden, jullie zijn bewonderenswaardig!

Nou wel een beetje spannend, het wordt een warme dag en dan toch nog 20 kilometer lopen?
We gaan het proberen. Op weg naar de bus vanochtend wordt onze weg versperd door de vlotbrug van Koedijk die een schip moet door laten. Wel even leuk om te zien hoe dat werkt he?
Natuurlijk is er direct weer een praatje met een fietser die even wil weten waar de reis naar toe gaat en waar we vandaan komen. Onderweg heb je zoveel korte gesprekjes, altijd leuk.
En dan gaat het weer met de bus naar Alkmaar en verder met de trein naar Beverwijk. Daar missen we net de bus naar Wijk aan Zee maar dat is niet erg, er zit nog koffie in de koffiekan.
Even op een bankje de cafeรฏne verhogen en de bus weer in.
Om 10.00 kunnen we dan eindelijk van start met de benenwagen.
We kopen nu een kaartje voor het Noordhollands Duinreservaat en lopen onder een spandoek met de waarschuwing van brandgevaar door. Ja, jongens want het is er inderdaad kurkdroog.
Het is er wel prachtig. We lopen door een open middenduinvallei. In de verte aan de linkerhand de duinen. En aan de andere kant wordt ook hier schoon drinkwater geproduceerd. Door filtering van de duinen zelf. Rivierwater wordt in de duinen gepompt en na twee tot drie maand weer opgepompt en verder gezuiverd. Uniek in de wereld.
En net als voorgaande dagen, blijft iedere kilometer de moeite waard.
We lopen ook niet de geijkte paden dus ik vraag me af hoeveel Nederlanders er zijn die weten dat dit ook allemaal aan onze eigen kust te vinden is. Veel vlinders onderweg en veel vogeltjes.
We spotten ook nog een kolonie aalscholvers, echt honderden op de kale takken bij een duinmeertje. Ze maken een gakkend geluid en zitten heel relaxt op de takken om hun verenkleed te laten drogen.
Lopend op het fietspad, soms een klein stukje, hebben we veel bekijks. 1 mw. roept: “dapper zijn jullie”. En even later fietst een mw. ons voorbij en zegt lachend: ” meiden, jullie zijn bewonderenswaardig”. (Ik ben straks trouwens wel al bijna 50, hoelang blijven mensen ons nog meiden noemen?)
De meeste voorbijgangers kijken ons lachend na en denken er het hunne van.
Ach, fijn deze aanmoedigingen maar we denken echt dat de zonaanbidders op het strand meer last van de warmte hebben dan wij. En wij zien veel meer!
Even later strijken we neer op het terras van de Johanna’s hof. Een theehuis uit 1833. Het is er overvol. We drinken er wat, gooien onze waterzakken weer vol en maken onze buffen (hoofddoekjes) kletsnat. Ook hier weer vele blikken zo van: je moet er maar zin in hebben?!
Nou zin hebben we, al lijkt het volgens het boekje dat we weer een warme etappe voor de boeg hebben.
Het eerste deel is weer wandelen door veel bebossing. En we passeren de grote grazers die ook verkoeling zoeken in de stroompjes. Mooi gezicht hoor, die grote harige lijven half in het water. Hetty noemt ze waterbuffels. Dan het open duingebied in, maar op de meeste stukken waait de zeewind en dat maakt het prima te doen. Ook daar weer een meneer die tijdens het passeren zijn twee duimen in de lucht doet voor ons.
We komen nog bij een duinven die stikvol zit met verschillende soorten kikkers, waterjuffers en een paar meerkoeten. Even stil. We zijn er expres even naar toegelopen om twee dames “kwijt” te raken die al een aantal minuten achter ons lopen te kwetteren. Geen moment houden ze hun mond. We stompen af; wij willen geen drukte en pratende mensen. Natuur, stilte, wind en lucht. Zalig, welzalig. Welzalig de vrouw die wandelt Ina. Tja, dat is niet erg bijbelvast volgens psalm 1.
Maar met zo’n t-shirt aan als dat we gisteren droegen, vraag je je lachend af hoeveel mensen die dag psalm 1 hebben gelezen. Uiteraard zonder dat ze het door hadden. Toch zagen we aardig wat glimlachende gezichten na het stilzwijgend lezen van de tekst.
Verder maar weer. Ik schiet de ene foto na het andere. Ook veel mooie bloemen nog.
Echt zulke mooie plaatjes telkens opnieuw, het verveelt niet.
Voor we het weten komen we in Egmond aan Zee. Druk, het plaatsje is stampvol vakantiegangers.
En ja, ook daar tref ik zowaar weer een oud collega uit de kinderafdelingstijd van Emmen.
Wonderlijk hoe ze me herkent; pikzwarte benen van het stof, een rood hoofd met hoofddoekje en een rare combi kleren aan. Ze belooft het niet verder te vertellen…….
We treffen het, kunnen nog net een waterijsje eten voor de bus vertrekt.
Kunnen even de bushalte niet vinden maar een echtpaar loodst ons mee naar het busstationnetje.
En we keuvelen gezellig tot de bus ons naar Alkmaar brengt.
Thuisgekomen eten we stampot snijbonen, maakt echt niet uit ook al was het vandaag meer dan 30 graden. Heerlijk gewoon!
Nu gauw onder de douche en die echt zwarte benen zien weer te ontzanden.
Het is bewonderenswaardig dat we weer zo een mooie dag mochten en konden beleven.

Meiden, jullie zijn bewonderenswaardig!

183 reacties

  1. Magriet Jongsma-Dekker -

    Geweldig meiden wat weer een mooie dag๐Ÿ‘๐Ÿ˜„en dapper hoor ondanks de hitte gelukkig wel
    een zeebriesje dapper door wandelen en Marian vijftig is toch nu het nieuwe dertig๐Ÿ˜„๐Ÿ˜„๐Ÿ‘Nu al benieuwd wat jullie reis morgen gaat brengen๐Ÿ˜…๐Ÿ˜…๐Ÿ˜…heel veel
    Plezier en liefs uit Twizel๐Ÿ‘๐Ÿ˜„


    Reageren
  2. Alie Dubois -

    En weer een nieuwe dag!!! Veel plezier met elkaar en geniet van de stilte en ondanks de droogte kan de natuur toch nog prachtig en fascinerend zijn!!!


    Reageren
  3. Truus Bijzet -

    Geweldig zo’n wandeling. En je ziet onderweg zoveel. Prachtig ook die foto’s. Wij vieren een beetje vakantie mee. ๐Ÿ‘


    Reageren
  4. Iemke -

    jullie hebben wel een bloemetje verdiend . Daar zorg ik voor als ik weer bij jullie kom ๐Ÿ’๐Ÿ’‹๐Ÿ’‹


    Reageren
  5. Ria Klein -

    Bedankt voor de mooie foto’s en voor je verhaal en wat voor verhaal! Wat een moed om met die temperaturen te gaan wandelen, maar aan de kust zal het gauw “koeler” aanvoelen dan in een rijtjeswoning in Emmen. Zolang je zulke lange wandelingen maakt met zo’n hitte zullen sommigen jullie meiden noemen. Wees er maar blij om. Je wilt toch ook niet dat ze je iets naroepen als: goed zo “ouwetjes”. Niet dat ik daar last van heb, maar ik loop ook niet.
    Maar passen doet het natuurlijk beter bij mij dan bij jullie…Met veel plezier lees ik jouw verhaal. Ga nog maar een poosje zo door! Dan kan ik genieten vanachter mijn laptop. Groeten Ria Klein.


    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *