Multis Periculis Supersum

Multis Periculis Supersum

21 februari 2024

Vorige keer gestopt bij het Van Heutzpark, kunnen we nu verder met de bezienswaardigheden in de stad Coevorden. Het museum is officieel niet open maar we mogen er toch in. Soms vragen we ons af of musea het wel altijd even tactisch aanpakken qua openingstijden. Het is nota bene voorjaarsvakantie! Maar het tekort aan vrijwilligers is overal merkbaar. (Hoefde ik maar niet te werken, dan nam ik er zo’n baantje bij. Lijkt me zo leuk!) We worden hartelijk ontvangen en krijgen ook nog wat extra uitleg, ook al is daar eigenlijk geen tijd voor. Dank!

Multis Periculis Supersum
Multis Periculis Supersum

Dat Coevorden veel overwonnen heeft, letterlijk en figuurlijk is na het kijkje in het museum meer dan duidelijk. “Ik ben opgewassen tegen vele gevaren” = Multis Periculis Supersum. Ik denk even aan het jaar na…… toen we op vakantie gingen in zeeland.  Luctor et Emergo. Het is aardig gelukt geloof ik 😉

Multis Periculis Supersum

Als ik Coevorden zo in korte tijd bekijk denk ik toch dat het de moeite waard is de stadswandeling nog eens te doen. De pakhuizen, het kasteel en Ganzen Geesje. Zoveel verhalen nog te lezen, bekijken en te leren. De synagoge lijkt me ook de moeite waard. Maar voor vandaag geen doen. We zijn niet al te vroeg gestart en we moeten best wat kilometers; eerst maar door stappen dus.

Multis Periculis Supersum
Multis Periculis Supersum

Ganzen Geesje blijft wel even staan schat ik in. We lopen langs een aarden wal, De Poort van Drenthe (natuurgebied gemeente Hardenberg-Coevorden) de stad uit. Veel industrie, niet echt mooi. Erg veel lawaai ook van de autoweg helaas. De wal is zeiknat, we verzuchten dat het zo ook met onze dijken moet zijn. Ze liggen hoger maar zijn nu volledig verzadigd van water. Onze schoenen en wandelbroeken zijn 1 grote modderbende na elke wandeling. Gelukkig is de wasmachine nog steeds geduldig.

Multis Periculis Supersum
Multis Periculis Supersum

Bij Holthone lopen we kilometers lang door een prachtige beukenlaan. Te mooi. Zeker met wat zon er bij.

Multis Periculis Supersum
Multis Periculis Supersum

Daarna volgt weer veel asfalt, zou het echt niet anders kunnen bij deze route? Blijft wel mooi hoor. Je denkt de omgeving door en door te kennen en toch doen we wel steeds weer nieuwe ervaringen op. Al blijven de oude vertrouwde putters ook zeer de moeite waard.

Multis Periculis Supersum

Tegenwoordig horen we ze vaak al kwebbelen, voordat we ze zien. In deze tijd van het jaar zijn ze druk met eten zoeken in grote groepen. Opvetten voor het voorjaar waarin straks de eitjes moeten worden gelegd. Onze laatste stop is de kerk van Steenwijksmoer. Zo een grote kerk hadden we niet verwacht in dit dorp. St. Franciscus van Assisi zijn naam is er aan verbonden, de heilige die symbool stond voor armoede. Niet verbazingwekkend in deze streek. Ook nog iedere zondag in gebruik, fijn!

Multis Periculis Supersum
Multis Periculis Supersum
Multis Periculis Supersum

Het waterige zonnetje komt ook nog voorbij, in het laatste stuk over de hei. Aangekomen in Dalerpeel spreekt ons een meneer met hond aan. “Is die auto van joe? Ik dach al dizze heurt hier nie. Hij stiet hier al de heule dag.” Ja, in zo’n klein Drents dorp blijft niet veel onopgemerkt denk ik. We nemen “dizze” maar weer mee richting Coevorden en rijden met twee auto’s weer richting Emmen.

Alle wandelingen tegenwoordig voor het mooie doel, zodat nog veel mensen redelijk opgewassen zijn tegen alles wat ze tegenkomen in hun leven wat betreft DM 😉 Kijk op: BvdGF

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *