Soms is het géén mooi weer

Soms is het géén mooi weer

18 maart 2024

Soms is het géén mooi weer

De meesten van jullie zagen afgelopen week bovenstaande foto voorbij komen. Ik ontving vele reacties. Nog niet echt veel durfallen die met me mee gaan hiken. Gelukkig wel al een paar, dank jongens ik ben blij dat jullie mee doen! Ook mijn sponsordoel is nog lang niet gehaald maar ik heb natuurlijk ook nog een paar maand te gaan. Misschien is het goed jullie eerst ook even mee te nemen in mijn extra uitdaging. En een uitdaging is het op dit moment voor mij wel. Het lijf en hoofd zijn nog niet weer geheel zoals ik graag zou willen. Op beide vlakken gaat het soms heel erg goed maar af en toe lijkt de energie er ook totaal even uit. Is het van alles wat gebeurde in de afgelopen maanden? Is het het weer? Is het het missen van niet meer kunnen zeggen tegen diegene dat je hem zo mist? Mmmmm misschien is het wel alles samen. Als mens met diabetes weet ik immers zo goed dat het 1 zo heel erg met het ander te maken heeft. Maar dat ik dat nou altijd makkelijk accepteer; misschien kom ik daar wel nooit echt 100% aan toe? Kreeg ik diabetes om er lering uit te trekken, mijn leven lang? Ik geloof van wel.

Maar goed ik zou jullie meenemen in mijn uitdaging. Soms vraag ik mijzelf af waarom ik dit nu weer bedacht heb. Maar misschien is dat nu juist wat je bij een uitdaging ervaart? Van 2 juni t/m 9 juni 2024 zal ik deelnemen aan een uitdaging om de Bas van de Goor Foundation te ondersteunen bij het begeleiden van kinderen met diabetes. Ik gun kinderen de hulp die ik heb gekregen van de Foundation. Het is fijn dankzij de foundation weer voluit te kunnen sporten en daar (meestal) geen belemmeringen meer in te ervaren of als wel, hier snel op te kunnen anticiperen. Dit helpt ook in mijn leven van alle dag. Ik train vanaf begin dit jaar door mee te doen met allerlei (zelf) uitgezette wandelingen. Ik probeer me zoveel mogelijk aan het voorgeschreven trainingsschema te houden maar het lukt niet zo goed als de vorige keren. Toch dacht ik een extra training, een extra uitdaging aan te moeten gaan: Lopend naar mijn werk (van19-22 april 2024). Van Emmen naar Zwolle in 3 dagen tijd met bepakking. Alleen lopen vind ik niet zo leuk, ik houd van gezelligheid en samen de dingen delen die we onderweg tegen komen. Collega Hetty, verwar haar niet met zus lief, is zo gek met me mee te gaan. 3 dagen lang, wat is ze dapper! Lopen jullie met me mee? (In totaal wandel ik ongeveer 80 km.) Dat mag voor een hele dag, dat mag 1 km. Je kunt je inschrijven via volgende link. Als je je aanmeldt volgt t.z.t. verder info. Wil je mij sponsoren, anderen vragen mij te ondersteunen? Vraag bv. een euro per km, ik en de kinderen zijn er superblij mee! Je kunt uiteraard ook voor je eigen goede doel mee lopen. Ik kijk er naar uit samen met jullie te hiken, want ik wandel om te veranderen 😉.  Zie ik jou?!

Soms is het géén mooi weer
March 03 2024. Photo: Ronald Hoogendoorn

Ook nog even, zoals vorige keer beloofd, een paar officiële foto’s die voor de sponsoring gemaakt zijn. Ook daar al veel reacties op gehad. Tja, en dan dacht ik dat ik met mijn 1,72 aardig aan de grote kant ben. Tegen zo’n volleyballer kan ik natuurlijk niet op. Ja, hij is echt zo groot. Niet gefotoshopt. 😉 Het is wel mooi toch dergelijke goede foto’s te hebben? Jullie zien vast de verschillen heel goed met mijn plaatjes, hahahha. Maar jullie zullen het toch meestal met die van mij moeten doen hoor in de toekomst.

Soms is het géén mooi weer
Soms is het géén mooi weer
Soms is het géén mooi weer

Aflopen zaterdag was ik weer met mijn maatje Janetta op pad. Op weg naar het startpunt luister ik de nieuwste CD van Daniel Lohues. Hoe treffend kan het zijn?! Ieder album bevat minder mooie maar ook zeker weer fantastische ontroerende liedjes. Herkenbaarheid, dat is misschien wel wat me het meest treft. De planning verliep die dag nl. niet zoals we hadden bedacht. Het werd geen 25 maar 15 km. We hebben ieder in onze situatie eigen beslommeringen en moeten dus doen wat kan. Niet wat moet van iets of iemand, of van onszelf. Gelukkig kunnen we dat. Al kost ons dat soms behoorlijk wat overdenkingen waar welke grenzen precies liggen. Als ik thuiskom ben ik af. Kruip meer dan op tijd mijn bed in. Mijn bloedsuikers zijn hoog, de benen zwaar als lood en alles doet me zeer. Ja, dat kan ook. Dat jullie niet denken dat het altijd maar top gaat. Soms is het geen mooi weer. Toch heb ik genoten van gezelschap en de overweldigende aankondigingen van het voorjaar. De Belofte wordt telkens weer waar gemaakt. Of zoals Daniel het zegt:

Ik prooste op de eerde
En dat ik überhaupt
Dit nog met mag maken
Want jongens, wel beschouwd
Het is ja ’n wonder
Dat wij echt bestaon
De dag dat ’t mooi weer weud
Ben ik buuten zitten gaon

Luuster maor.

Soms is het géén mooi weer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *