Tot het volgende bosje

Tot het volgende bosje

Gisteren een rondje Zaandam op de fiets. En eerlijk is eerlijk, ik ben blij het te hebben gezien, maar dat het mooi was, nou nee. Nou niet overdrijven Marjan, sommige stukjes waren mooi. De Zaanse schans, bijzonder. De halve wereld loopt er en dus heel erg druk. En Zaandam, de mooie wit/ groene huisjes die er dan nog in “het wild” staan zijn overal ingeklemd door de industrie van vroeger (het koloniale verleden) en nu (AH en Cargill cacao). En al die kruisende verkeerswegen, een groot deel door bebouwd gebied fietsen; zo warm! 38 graden veelal. En zo druk, mensen en mensen en heel veel mensen.
Ach, ook dat moet je beleven, vandaag gaan we toch maar weer wat anders doen.

Etappe Egmond aan Zee/ Schoorl staan op het program.
We voelen ons soms net gedrilde mariniers, maar begrijp me goed, ik doe dit echt vrijwillig en heb er plezier in. De avond er voor boterhammen smeren, waterzakken vullen en ontbijt startklaar zetten. Alle kleding bij elkaar zoeken en schoenen in de aanslag.
Om 7.00 gaat de wekker, ik besef me dat dat voor sommigen al een raar iets is voor in de vakantie.
Wij vinden het prima en werken het ontbijt in strak tempo er door heen.
Vandaag met de auto naar Schoorl en dan met de buurtbus naar startpunt. Omdat er in deze tijd van het seizoen extra bussen worden ingezet moet onze buurtbus een half uur wachten in Bergen.
Het is niet anders, de buschauffeur onderhoudt ons wel met een praatje.
In Egmond aan Zee is het om 10.00 al weer aardig bedrijvig. We drinken er nog koffie op een terras. De vaste stamtafel zeg maar (komen daar elke dag volgens eigen zeggen), vinden het maar al te leuk om even allerlei info van ons los te peuteren. Ik schets jullie het tafereel.
In de hoek een meneer die zichzelf erg grappig vindt, is hij trouwens ook wel. In omvang net zo groot als dat hij humor bezit. Daarnaast zijn vrouw, keurige dame uit Bergen schat ik in.
Naast mevrouw, een vriendin, man is even ziek thuis gebleven, want ze zijn wat ziekelijk de laatste tijd.
Een vrolijke Frans maakt even later zijn entre op zijn scootmobiel. Hij heeft een hersenbloeding gehad en is half verlamd maar dat drukt zijn vrolijkheid niet.
Net als de rest van het 65 + cluppie hoeft hij niet te zeggen wat voor koffie hij wil want de bediening is op de hoogte van alle wensen.
Als hij even later neer ploft probeert hij al vrij snel mijn aandacht te krijgen. Hij kan maar een paar woorden spreken maar het wordt toch een goed gesprek. Met inmenging van meneer humor, wordt er vrolijk gelachen.
Of we meedoen met de strand vierdaagse is een belangrijke vraag die ons afgelopen dagen al vaker is gesteld. Nee niks hoor, wij volgen onze eigen koers.
Dus voegen we al snel de daad bij het woord; buffs op, brillen in de aanslag en met een gebaar van sterke spierballen maken gaan we welgemoed op weg. Frans laat ook zijn ene spierbal nog ff zien.
Vrolijk worden we uitgezwaaid door de hangouderen van Egmond aan de zee.
Langs de vuurtoren lopen we verder langs vele (loeihete en verdroogde) volkstuinen in de duinen.
Het is weer veel lopen door de duinen en heel veel wit zand. We leren het, kleine stapjes, rustig ademen en heel kalm aan. Steeds een slokje water. Een meneer die de tuin aan het sproeien is, vraagt of hij ons ook mee moet nemen in de watervoorziening, nou, nu nog maar even niet.
Het pad voert weer langs duinmeertjes, duin op, duin af en ploegen door het zand. Twee dames in ons kielzog, deze keer stille dames. Ze willen graag samen op de foto en maken er van ons ook 1. Leuk!
Als het tijd is om een boterham te eten, zetten we onze krukjes op naast een grote grazer en een meertje. Paarden lopen ook af en toe door ons schilderij.
De natte t-shirts en nog meer hangen we aan de wilgen, den of eikenboom.
In het meertje spotten we “grazende slakken” met mooie huisjes op hun rug. Ze lijken de algen te eten. Wie weet hun naam?
Bij Bergen aan Zee lopen we langs het NIVON huis, vroeger weeshuis met daarnaast een sanatorium. Hierin werden in vroeger tijden de mensen met TBC verpleegt.
Verder door de Bergense duinen. Op het kaartje oogt het veel groen, dus dat geeft hoop.
Groen betekend nl. schaduw. Tja, het valt wat tegen, nou ja de schaduw dan……
Het is een prachtige wandeling, ook veel heide. En heide betekend…… Warm! Heel warm, ik denk soms echt wel 50 graden. De 2,5 liter water is zo opgeslobberd en de pakjes warme chocomelk en melk ook. We wandelen soms letterlijk van bosje naar bosje. Kom op hoor nog ongeveer 1 km dan is er weer schaduw.
Ik vraag Hetty op een gegeven moment hoe het gaat. Zegt ze:”kookpunt”. Ik vraag verschikt wat ik moet doen?! “Kookwekker aanzetten”, klinkt het achter mijn rug.
Maar het gaat goed hoor, echt, we genieten. Totdat we ons verlopen en rood/witte stickers volgen die niet van het kustpad blijken te zijn.
We lopen 7 km in onwetendheid waar we precies zijn. Opeens doemt er een klinkerweg op met knooppunten bord voor fietsen. Blijkt dat we bij Het Woud zijn aangekomen, totaal de verkeerde kant op. Wel gelukkig een restaurant aldaar. Even bij tanken en een taxi laten bellen. Nog 9 km. tot
Schoorl waar de auto eenzaam staat te wachten.
Dat redden we nu echt niet meer met de benenwagen.
Aangekomen op de eindbestemming een fris wit Texels biertje. Als troost een pannenkoek en ijs.
We komen het wel weer te boven hoor. Ik zei toch al: wandelen is verrassend en uitdagend. Je weet nooit precies waar je terecht komt. Vandaag zou pa zeggen: het was weer een mooi avontuur.
Met gelukkig een goede afloop, we liggen weer met de beentjes omhoog, in eigen bed.
En dan kan je toch weer heel dankbaar zeggen: het was een leuke, weliswaar heel warme, dag!

264 reacties

  1. Geke -

    Nou Top hoor om zo met die hitte te wandelen .
    Op de fiets krijg je nog een beetje wind..
    Jullie hebben weer een mooi verhaal vandaag ..
    SUCCES,!!


    Reageren
  2. Magriet Jongsma -

    Nou wat weer een belevenissen daar in Schoorl/Bergen 😄Jullie brengen ons alvast in de stemming voor September als wij dat stukje Nederland gaan verkennen😅😅Maar i.p.v. de benenwagen nemen wij de altijd voor de wind fietsen mee☺️☺️Maar het belooft in elk geval een leuke en hopenlijk iets koelere tijd te worden😄😅😅
    Maar we wensen jullie nog heel veel wandelplezier en neem af en toe gewoon ff een frisse duik in zee🌊🌊


    Reageren
  3. Rian -

    dames ik neem mijn petje voor jullie af, ik heb me verschanst in huis. Veel loop plezier morgen, en maar weer van bosje naar bosje.


    Reageren
  4. Iemke -

    Die pannenkoek met ijs hebben jillie wel verdiend .Gezellig hoor met jullie op stap te gaan .👍🍧


    Reageren
  5. Ria Klein -

    Wat een uithoudingsvermogen! Petje af hoor. Ik zou het niet gedaan hebben, nu niet; maar nooit niet.
    Het moet toch wel leuk blijven en of je dat wel steeds kunt zeggen?
    Maar jullie kiezen ervoor. Ja die drukte en al die mensen; en dan het bloedhete weer.
    Ik wens jullie voor het vervolg( vandaag 27 juli?) nog veel sterkte toe.
    Bedankt ook voor de mooie foto’s; kun je later nog altijd van genieten.
    Hartelijke groeten en veel sterkte gewenst. Ria Klein


    Reageren
  6. Hetty -

    Wat een geweldige tocht maken jullie. Een diepe buiging… kan je suiker de warmte wel aan Marjan?
    Hebben jullie al wel her en der een regenbui meegepikt? Ik hoop het voor jullie. Alleen maar voor de afkoeling hoor. Lieve groet Hetty


    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *