Waar de blanke top der duinen

Waar de blanke top der duinen

We slapen weer een beetje uit. Zo lang we de gordijnen dicht houden is het pikkedonker. Maar als we ze open doen schijnt de zon door de wolken. Rustig ontbijten, relaxt bakkie koffie.
Eerst ff boodschappen doen. De jongen die we aanspreken in de winkel omdat de sinaasappelpers staakt, heeft duidelijk geen vakantie. Hij heeft de smoor er in en gunt ons geen blik of vriendelijk woord. Ook niet als we hem danken voor de geboden hulp. Jammer ;-)…… vooral voor hem.
Als je chaggie bent duurt de dag lang hoor.
Omdat we qua planning in kilometers niet zo ver lopen vandaag vertrekken we laat, maar met het OV is het een ommelandse reis. Alhoewel…… we dachten dat we 4 keer moesten overstappen. Blijkt maar 2 keer, want de bus wisselt gewoon van nummer. Das wel lachen, want als je denkt dat je steeds maar twee minuten hebt om over te kunnen stappen?! Blijkt dat je in die twee minuten opeens wisselt van lijnbus zonder ook maar een stap te verzetten. En bussen is best leuk eigenlijk, in de vakantie dan he? Je ziet het landschap, in deel 1 (is op 4 wielen), door de raampies voorbij trekken.
En zo mooi in de zon, de bloeiende begonia velden! Begrijp niet waarom die chinezen daar nou niet voor komen. Na het bussen start deel 2 (verder op 2 benen).
We starten bij Sint Maartenszee en willen dan uiteindelijk in ’t Zand uit komen.
Beginnen met een kopje soep en een paar boterhammetjes in de zon, dan is het begin uiteraard meer dan goed. Bij het strand aangekomen gaan we recht zo die gaat, rechtsaf volop tegen de wind in, met de zon in de rug.

En dan begint het als vanzelf in mijn hoofd te zingen:

Waar de blanke top der duinen
Schittert in de zonnegloed
En de Noordzee vriend’lijk bruisend
Neerlands smalle kust begroet
Juich ik aan het vlakke strand
Juich ik aan het vlakke strand
‘k Heb u lief mijn Nederland
‘k Heb u lief mijn Nederland

De zee is inderdaad bruisend vandaag, de zon doet hem schitteren en de duinen schijnen in de nazomerzon zacht geel af tegen de vel blauwe lucht.
5 kilometer stappen langs de kust, dat doet je dankbaar nadenken over wat is, kan en mag.
En ook hoe mooi en goed ons Nederland toch is, ik heb het lief!

We stappen na een uurtje Callantsoog binnen, toch weer fijn even vaste grond onder de schoenen te hebben want ja, dat strand is best zwaar stappen. Wel gek, voorlopig laten we de Noordzee nu achter ons, het kustpad gaat nu verder langs de Waddenzee, als we tenminste bij de afsluitdijk aankomen.
We wandelen nu verder via de binnenduinbossen en verbazen ons weer over welke veranderingen in het landschap we toch weer altijd passeren. Zand, bossen en nu verder de polder in. De afwisseling in de routes door Nederland verrassen ons steeds opnieuw.
Voordat we ’t Zand in wandelen gaat het eerst een uur over de dijk. En wat we daar weer leren en zien is ook gewoon domweg leuk en interessant. De boeren in de bollenstreek zijn druk met bollen poten. Het is een druk af en aanrijden van grote landbouwmachinerie. En we leren:
sommige stukken land staan een paar maanden onder water, inundatie, om ziektes in de grond te bestrijden. Het is druk met trekkers, injectie- gevaartes, pootmachines en toedek-wagens. Want ja, sommige bollenvelden worden toegedekt met stro; het winterdekbed voor de tulpenbollen.
Net voordat we bij de auto zijn slaan wij ook nog maar wat narcissen en tulpenbollen in. Hier een stuk goedkoper en wat zal de tuin mooi zijn dit voorjaar, ook in Emmen. Motten wij nou ook een strodekbed maken?
Voor nu duiken wij zo maar eens in ons bedje zonder stro.
In de koelkast ligt een flesje gevonden Texels biertje rustig te wachten op het juiste moment…..

238 reacties

  1. Magriet Jongsma -

    Wat genieten he van de Nederlandse kuststrook👍Wandel maar lekker verder en wij zijn dankbaar dat we zo mee mogen genieten van jullie wel en wee!👍☺️


    Reageren
  2. Ria Klein -

    Een beetje late reactie op het Zwanen water. Wij waren daar in de zomer van 2013. Prachtig gebied ook in de zomer. Zal kijken of ik nog een paar mooie zomerfoto’s voor jullie heb. Vandaag zal het overal een beetje somber
    uit zien, omdat de zon zich niet laat zien, maar dat heeft soms ook zijn bekoring. Geniet met elkaar van ons mooie land en ik geniet van jullie verhalen. Bedankt! Groeten Ria Klein


    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *