Wie het leven van een eenling red, ...........

Wie het leven van een eenling red, ………..

25 februari 2024

Hier en daar een bui is er gezegd. En dat ondervinden we dus. Als het tijd is om een boterham te gaan eten regent het best wel. We lopen al een tijdje met de paraplu op. Waar kunnen we een plekje vinden waar we een beetje droog kunnen zitten? Het zit er vast niet in vandaag. Als we Nieuwlande uitlopen gaat het eerst door een paadje met dicht struikgewas en rododendrons maar nergens een beschut bankje. Bij de begraafplaats dan maar, dat is immers voor ons vaak ook een goede plek om even te gaan zitten. Helaas deze keer niet. Even verderop krijgen een volkstuin in het zicht en je gelooft het niet. Een top bankje met overkapping en heuse kussens. Wie had dat gedacht?! Tijdens de lunch kijken we naar de net omgegraven volkstuin met kleine fruitboompjes. In de regen ziet het er troosteloos uit, doods zelfs misschien? In afwachting van betere tijden zullen we maar zeggen.

Wie het leven van een eenling red, ...........
Wie het leven van een eenling red, ...........

“Stel je plant een boom. In de zomer verschijnen er prachtige bloemen en niet lang daarna komen de vruchten tevoorschijn. En dan wordt je gevraagd de vruchten niet te plukken maar te wachten. Zou jij dat doen? We leren telkens de les van het wachten. Bomenkenners weten dat je een pas aangeplante boom beter een paar jaar kunt laten aarden en opgroeien. Dan zal de oogst beter zijn. Zegt dit gedeelte ook wat anders? Als ik uit de woestijnen van mijn eigen leven kom, vier ik dan eerst mijn eigen feestje of dank ik? De les van het wachten.” Lev. 19: 23-25 We lezen uit het boekje: Leren van bomen. Soms kan wat je ziet en leest zo mooi in combinatie zijn. Toevallig?

Wie het leven van een eenling red, ...........

We zijn op deze grijze dag na de koffie uit Dalerpeel vertrokken. Het is even doorstappen op het asfalt naar het eerste stukje veengebied. Deels afgegraven deels nog intact.

Wie het leven van een eenling red, ...........
Wie het leven van een eenling red, ...........
Wie het leven van een eenling red, ...........

Onder een boom vinden we een verse braakbal met ingrediënten als een ondergebit en nagels. Van een muis mogelijk? De kleuren in het veen doen me weer denken aan de schilderende woorden van Vincent van Gogh. “Als iemand echt van de natuur houdt vind men overal schoonheid.”

Verder maar weer langs een nieuw natuurgebied richting de Brugstraat waardoor we Nieuwlande kunnen binnenlopen.

Wie het leven van een eenling red, ...........

In het dorp aangekomen lopen we langs het oorlogsmonument met die ene ons zo bekende naam er op. Het erecertificaat van Yad Vashem is ook bijzonder. Het brengt me even terug aan de herinneringen in Jeruzalem.

Wie het leven van een eenling red, ...........
Wie het leven van een eenling red, ...........

“…………………………. redt als het ware de gehele wereld.” Kom er nu nog maar eens om. Kunnen we wachten? wachten op die ander? Het verwachten van een ander? Kunnen we danken om en voor die ander? Ook in 2024? Helaas is het museum pas na 1 maart weer open dus mogelijk zoeken we dat later nog weer eens op. Maar zo zitten we dus later, in de de stromende regen, op ons bankje. De warme chocolademelk smaakt goed!

Als we weer verder gaan miezert het nog wat maar het is goed te doen.

Wie het leven van een eenling red, ...........

We gaan verder langs de Oostopgaande, daar waar vroeger op de turfschepen het bruine goud vervoerd werd naar Hoogeveen. Mooie route, zelfs als het af en toe wat regent. Plu op, plu af. Gaat prima. De lente bloemen kondigen het nieuwe seizoen inmiddels al aan.

Wie het leven van een eenling red, ...........

Het laatste stuk is veelal fietspad en asfaltweg maar omdat de omgeving zo mooi is valt dit deel me alles mee. Ook omdat in de bomen en struiken, juist door de regen weer volop schoonheid te zien is.

Wie het leven van een eenling red, ...........
Wie het leven van een eenling red, ...........
Wie het leven van een eenling red, ...........
Wie het leven van een eenling red, ...........

En kijk eens naar die wolken. Zo mooi, zo telkens weer anders. Machtig vind ik het.

Zijn we toch in mei ’23 met deze wandeling gestart en nu zijn we helaas al aan het einde gekomen. Als ik het moet samenvatten; een verrassing. Zo dicht bij huis, zoveel nieuwe paadjes en plaatjes ontdekt. Wij zijn dankbaar en (ver)wachten de dingen/ wandelingen die komen gaan. Of niet. Vandaag was mooi! Morgen zien we weer. Einde Cultuurpad Coevorden. Dank voor het mooie initiatief, wij hebben genoten.

Wie het leven van een eenling red, ...........

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *