Zoek de verschillen

Zoek de verschillen

Zoek de verschillen

Nou ga er even voor zitten. Dat heb ik ook gedaan. De Walk of Wisdom. Mensen willen met deze wandeling van alles opdoen, juist weg doen, verwerken of nieuwe kracht opdoen. Een nieuw begin maken.

Als we starten in de Stevenskerk van Nijmegen worden we hartelijk en enthousiast ontvangen door de vrijwilligers daar. We worden officieel ingeschreven voor de wandeling en ze willen ons graag op de foto zetten. Want je moet kunnen zien wat er tijdens de wandeling veranderd is? Als we voor het symbool “de engel” van de wandeling worden vereeuwigd spreekt ons ook een journaliste aan van “de Gelderlander”. Ze vraagt over hoe het zo gekomen is en waarom we willen wandelen. Van mijn verhaal over de Bas vd Goor Foundation en dat we de N70 al 2 x hebben gelopen en dus goed weten hoe mooi deze omgeving is; daar blijft niet veel van over. Ik had graag nog wat extra aandacht voor de foundation gegenereerd omdat mede dankzij hen, ik deze tocht nu aandurf. Zie hoe journalistiek werkt. Alleen schrijven wat “jij” belangrijk vindt? Maar we staan er in, al zal de foto dan wel niet om aan te zien zijn geweest.

Zoek de verschillen

Wij gaan op pad. Wat is onze missie? Leuke 9 dagen beleven zonder achterliggende gedachten. Geen diepere doelen of wat dan ook. Dat wat we al jaren zo doen. Wandelend genieten van wat op ons pad komt. Dát is ons doel. En ja, door toedoen van de Bas vd Goor Foundation durf ik het als diabeet aan om 9 dagen met alleen 1 rugzak op stap te gaan. In de onzekerheid dat er van alles mis kan gaan. In de zekerheid dat je met gezond verstand heel veel zaken gewoon kan handelen en oplossen. Daar gaan we dan!

In de Ooijpolder doen we ons te goed aan de prachtige uitzichten van de uiterwaarden. Het is genieten in de zon. Veel vogels, de koninkpaarden maar ook veel afval en wrakhout, door het hoge water van een paar weken terug aangebracht.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Het was een warme lange en vermoeiende dag omdat we ook uit Emmen moesten komen treinen. Laatste deel met de bus omdat er gewerkt werd aan het spoor. Dus 3 uur onderweg. Toen we aankwamen in Beek Ubbergen bij ons logies-adres was de koek echt wel op. Maar hartelijk ontvangst door de huis cq. kroegbaas. Dus rolden we na een heerlijk diner voldaan in ons bedje. De volgende dag een lekker lunchpakket en appeltje mee, met lieve woorden. Sous Eglises wij hopen dat er nog dergelijke overnachtingen zullen blijven in deze (moderne) tijd. Gezellig en goed.

Zoek de verschillen

De volgende dag gaan we op weg naar Duitsland en het bord met de wens: “Laat vriendschap helen wat grenzen delen” lijkt zo urgent, ook juist nu. In dit land van Maas en Waal is zoveel gevochten ook in de 2e wereld oorlog. We zien onderweg heel wat bordjes, foto’s en verhalen juist uit die tijd voorbij komen. Ook de waalbrug “De oversteek” natuurlijk niet te vergeten, die we op het eind weer tegen zullen komen. We houden er van deze verhalen tot ons te nemen. Van verdriet, verzet en overwinning. Wat zouden wij doen? Het blijft een vraag.

Zoek de verschillen
Een mede WOW-er zet ons even op de foto, want we zitten er zo leuk bij in de zon.
Zoek de verschillen

Na de poffertjes bij het (overvolle) pannenkoekenhuis op de Duivelsberg vervolgen we onze weg.

Het is pittig lopen in deze omgeving. Als je nog aan het uit-hijgen bent van de ene top moet je de andere alweer op. Maar het is zo’n schitterende omgeving dat je het denk ik 100 x kan lopen en dan het nog niet zat bent. Ik tenminste niet. De uitdrukking “on-Nederlands mooi” komt vaak in ons op. En eigenlijk is dat te dom voor woorden. On-Nederlands? Hoezo?! Nederland is prachtig alleen ik vrees dat vele Nederlanders, die ieder jaar afreizen naar het buitenland, het niet weten. Misschien maar goed ook?

Zoek de verschillen

Omdat deze wandeldag maar kort is hebben we alle tijd om rustig op een bankje te zitten. Dat doen we dan ook uitgebreid. Het is genieten van de ver en dichtbij gezichten.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Dan komen we aan op camping de Klos. Daar hebben we een heerlijk trekkershutje, cq. container. Het is helemaal tip top verzorgt. Ook hier weer lunch voor de volgende dag geregeld. Verder doen we ons tijdens het diner tegoed aan live TV. “We zijn er bijna”, is er live in de lucht. Als u begrijpt wat ik bedoel. Een mw. vertrekt in de pyjama naar het douchegebouw. Een meneer is druk met voortent en mover. De afwas wordt even verderop met 2 andere camping-buurvrouwen afgehandeld en het echtpaar aan de overkant is druk aan het afbreken van de voortent. Ergens rent een kind tussendoor en de hond van de overburen maakt zich erg druk over de hond van even verderop. Tjonge wat kan je je vermaken met kijken en bekeken worden. Want ja, dat laatste realiseer ik me ook. En douchen met z’n allen in 1 groot hok, met het liedje van Toon Hermans op de radio (wat ruist daar in het struikgewas) maakt het helemaal af.

Zoek de verschillen

De volgende ochtend vertrekken we op tijd richting het Reichswald. Nu gaat het echt gebeuren, we gaan naar het buitenland. We ontmoeten opnieuw een mede WOW-er en het blijkt zo gezellig dat ze maar even bij ons aanhaakt. Het blijkt zwaan kleef aan, want na enkele kilometers lopen we met z’n vieren. Sommige alleen gaande dames lopen liever niet alleen door het wald. Wij zijn nooit alleen dus aanhaken mag wat ons betreft. Kom maar op, wij lusten die wolven rauw, hahahaha.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Onderweg kom je van alles tegen. Onverwachts mooi in het gewone. Als we net de grens gepasseerd zijn komen we een Duitse boerin tegen die vele koeien naar de wei aan het dirigeren is. Als ik vraag hoeveel het er zijn zegt ze: zu viel. Haar man is het er niet mee eens en zegt dat ze haar dag niet zo heeft. Wij moeten noodgedwongen even stilstaan want voor de hele kudde de weg over is……………………… En ik vind koeien mooi. Ze ogen intelligent en hebben zo hun eigenwijsheid. Een aantal van de dames kijk ik maar eens diep in de ogen. Grappig.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Bij Kranenburg zien we hoe mensen zich vermaken met een Draisine. Het is rond 11.00 en er zitten er al heel wat tijdens het rijden achter een flesje bier. Mogelijk geeft dat voldoende energie om naar het volgende stationnetje te kunnen komen? Wij halen een ringetje voor onze WOW veter en hebben een gezellig gesprek met de VVV meneer. Krijgen nog een lekker snoepje mee ook. Dat wordt fliegen auf Kranenburger zucker.

Zoek de verschillen

We hoeven er geen mondkapje op, ja officieel wel zegt tie maar hij is 2 x geënt en als wij weg zijn gaat hij even sprayen met een spuitbus. Ik zou wel een wetenschappelijk onderzoek willen doen naar de inhoud van die spuitbus.

We komen na ongeveer 30 minuten aan in das Deutsche wald. Uitgestrekte bossen maar wel afwisselend vinden wij. We hobbelen wat achter twee mannen aan die normaal de Nijmeegse vierdaagse hadden gelopen en nu hun kilometers wel willen halen. Ik houd niet van die snelheid en dat het om de meters gaat. Als je zo snel moet lopen kan je nooit zoveel zien en genieten dan dat wij doen. En er is zoveel om naar te kijken en soms bij stil te staan.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Hoge varens, kleine paadjes kronkelend naar beneden en weer omhoog. Enkele kilometers na het wald sluiten we met de groep af, net over de grens bij Milsbeek. De andere twee houden het voor gezien die dag. Wij gaan nog enkele kilometers verder.

Zoek de verschillen

Het Koningsven en de bronnen bij de Sint Jansberg maken dat laatste stuk prima te doen. Wat een kleuren! Wat een rust!

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

In Plasmolen hebben we een fijne B&B op nummer Zes en genieten van een verrassingsdiner bij de Plasmolensehof. Heerlijke afsluiting van de dag.

Soms begin je de dag met onverwachte bloemstukjes in de natuur. We zien ze eigenlijk best wel veel. Alsof ze gemaakt zijn door een geschoolde bloemist. Maar misschien gewoon wel door De Meester zelf, toch? De hele Mookerheide is daar eigenlijk ook een wonderschoon voorbeeld van. En komen wij nou net daar langs als de hei in volle bloei staat!

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Het uitzicht op Cuyk is verrassend helder. Je kan blijven kijken en dan toch steeds iets nieuws ontdekken. Het blauw van de lucht met het paars van de piepkleine bloemetjes en het frisse groen maken het af. Bij het zweefvliegveld Malden eten we een ijsje en denken dat we bijna bij het eindpunt zijn. We zijn weer vol hernieuwde energie, maarrrrrrrrrrrrrrrr.

Zoek de verschillen

We weten niet dat we rechttoe rechtaan nog een heel stuk moeten lopen totdat we in Malden bij onze B&B zijn. En dat we ook die B&B niet zo goed kunnen vinden. Een meneer met een karretje achter zijn fiets, met stoeptegels er in, ziet ons zoeken. Helpt mee denken en rijdt wat heen en weer om er achter te komen waar die B&B nu precies is. Deze meneer staat wat ons betreft, voor al die aardige en behulpzame mensen die we tijdens onze hele tocht zijn tegen gekomen. Wat hebben we in deze mensen ervaren hoe belangrijk contact met anderen is. Dat je elkaar alleen al kan helpen met een vriendelijk woord. Dat een groet met een glimlach je dag kan maken.

Uiteindelijk wordt het vinden van onze slaapplaats zelfs zo lastig dat we moeten bellen om te vragen hoe we precies moeten lopen. We zijn af als we binnenstrompelen! Het diner mag dan die avond ook geen naam hebben. We flansen snel iets in elkaar en duiken in bed. Wat je dan ook leert is, hoe belangrijk een goede nacht slaap kan zijn. De meeste problematiek qua spieren en vermoeidheid lossen zich weer op, met 10 uur weldadige rust. Is er een beter bewijs voor het aantonen van de zin van slaap?

Vol goede moed gaan we eerst naar de AH in Malden om proviand in de slaan. Het winkelmeisje verzucht dat het toch echt geen pretje is om zo de hele dag in de regen te moeten lopen. We hebben geen keus. Er is geen weg terug. En het OV nemen is voor ons geen optie. Dus proppen we onze tas vol met broodjes, fruit en wat te drinken en sjorren de 14 kg weer op onze rug. Jaha, ik heb de rugzak bij thuiskomst gewogen. Hoeveel mensen ons gevraagd hebben hoe zwaar onze bepakking was? Ik heb de tel niet bijgehouden. En ik kan wel zeggen, het op en af sjorren is zwaar maar als het ding 1 keer op de heupen hangt (nee, dus niet op de rug) dat gaat het allemaal prima.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Deze dag is een dag van regen en verder nog veel regen. Dus de paraplu wordt regelmatig gebruikt. Koud is het niet en dat maakt veel goed. Wij vinden het vaak vooral jammer van de foto’s. Want echt geloof het of niet: wandelen in de regen is ook mooi.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

In het kapelletje bij Boskant eten we onze boterhammen, afgeschermd van de regen en de wind. Het is warm in de kapel door de vele kaarsen die er branden. Ook wij steken weer een kaarsje aan. Zouden we jaren geleden nooit gedaan hebben. De gedachten achter het kaarsje opsteken vanuit de Roomse traditie is nog steeds niet iets waar ik achter kan staan. (Genade wordt niet verdiend.)

Wij doen het nu toch wel regelmatig met onze eigen invulling daarbij. In gedachten bij hen die ons zijn voor gegaan en in gedachten aan hen waar we van houden. Het is stil staan en dat even stil staan en “denken aan” handen en voeten geven. Ik heb er steeds meer iets mee. Handen en voeten geven aan dat wat je zegt te geloven, is dat niet de kern van ons geloof in Jezus Christus? Wat is het geloven waard als je het niet in de praktijk kan brengen en het alleen voor jezelf houdt? Zijn we in staat die invulling van dat geloof over te laten aan een ieder individu? Mogelijk staat voor mij het branden van een kaars juist hier wel symbool voor: doe wat je zegt. Laat het zien, juist dat wat jij gekregen hebt. Genade is warm en licht.

Zoek de verschillen

In Nederasselt zien we Holland weer eens op zijn best. De molen weerspiegeld in het water. De Hollandse wolkenluchten zijn zwaar van regen. Wij waden bijna door de visvijver, voor de molen, want oh wat is het er drassig en nat.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Als we onze eindbestemming Grave in zicht hebben gaan we eerst nog wel met een boog er om heen want we kunnen niet anders dan eerst over de sluizen net voor het stadje. Leuk om tijdens een pauze de sluizen in werking te zien. Er zijn veel plezierbootjes op het water die dag. Geloof wel dat deze mensen het kouder hebben dan wij. Ze zien er verkleumd uit terwijl wij in korte broek en T-shirt het nog steeds warm hebben. Wandelen = topsport.

Grave? Overnachting in het verzorgingstehuis, compleet met bel en verhoogd toilet. Ik zal het nooit vergeten. (zie dag verslag)  Maar ook wil ik niet vergeten hoe idyllisch Grave zelf is, een stadje met stadsrechten. Als ik nog eens op zoek ben voor een weekendje weg? Grave! Stadwandeling is vast de moeite waard. Wat een mooie kerk, wat een mooie pandjes en wat een gezellige haven.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

En wat heeft de schrijver van dat gebed, in de kerk, mijn gedachten prachtig  in woorden gevat. “Doe ons beseffen…………… grote liefde en onze kwetsbaarheid.  Laat ons zonder aarzelen ons over geven aan vaderlijke voorzienigheid.” Amen!

De volgende dag gaan we over de grens van 100 km tijdens deze tocht. Iedere dag wandelen we gemiddeld 20 km. Voor mij als diabeet betekent dat, dat het iedere dag een beetje bijstellen is in de hoeveelheid insuline die ik moet geven via de pomp. De insuline werkt beter door inspanning en dus heb ik steeds minder nodig. Hoeveel dat is weet je nooit precies. Soms schat ik het goed in, dan weer niet. Dat resulteert in of te hoge bloedsuikers en even later weer te laag. Over het algemeen ben ik heel tevreden, al blijft het soms balen dat ik moet eten terwijl ik er eigenlijk geen zin aan heb. En dat je dan moet stoppen om het “te laten aankomen” terwijl ik het liefst door wil lopen. Voor Hetty ook niet altijd leuk. Maar door de kennis opgedaan met de BvdGF kan ik het veel beter inschatten en hanteren.

Zoek de verschillen

We passeren even voorbij Grave twee kloosters. 1 nog in bedrijf en de ander is inmiddels, langzaam maar zeer zeker, een bouwval aan het worden. Het is toch nog een wens van me eens een paar dagen in een klooster door te brengen. Denk dat ik het een mooie ervaring zou vinden. Als ik Rooms was opgevoed dan weet ik het niet hoor. Het heeft voor mij toch altijd iets aantrekkelijks gehad. Niet van de wereld, maar wel in de wereld. Ook een mogelijkheid om het te laten zien? Het klooster Emmaüs verzorgt nu ook sommige Pelgrims van de WOW (ze halen en brengen, zorgen voor overnachtingen en eten). Daar hadden we dus ook een logies kunnen doen. Maar dan hadden we ons verzorgingstehuis gemist. Keuzes maken in het leven kan soms lastig zijn.

Zoek de verschillen

Deze dag is het veel dijk lopen. Met zicht op de uiterwaarden. Dat zicht is mooi, dat dijk lopen gaat op den duur vervelen. Rechttoe rechtaan. En dan ook nog veelal in de regen. Dat heet afzien. Onderweg ook nog wat andere hobbels maar die bespaar ik jullie. Nou vooruit 1 dan; als je je hoop op een kopje koffie hebt gezet maar alle “kopjes” die in het boekje staan zijn dicht, dat gaat het humeur soms ook wel enkele graden naar beneden.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

In het VVV van Ravenstein bv. ontvangen we van 2 heel vriendelijke dames een dag-visum voor het stadje. Met een heus paspoort en stempel. (Je krijgt 10% korting op alles wat je er koopt.) Lijkt leuk maar als alles wat jij wil dicht is, dan koop je niets voor het visum. Nou ja, het was even gezellig en droog daar in het VVV en ik ben een vingerhoedje rijker. Als we op het voetveer stappen richting Niftrik biedt ons de veervrouw zelfs een cakeje aan omdat we klagen dat er nu al enkele uren niets voor ons te krijgen en te schuilen is. Als we in de stromende regen en harde wind van het veer stappen roept ze nog: “goede reis, ik hoop dat jullie niet verdrinken.” Nou dat dus! We zwoegen door naar Leur en stappen nat en koud onze stille B&B, Landelijk Leur binnen. De gastheer en vrouw zijn niet thuis, nog aan het werk. Dus maken we, alsof we thuis zijn, een bakkie troost en gaan gauw douchen. Later op de avond trakteert onze gastvrouw ons op een heerlijke voetmassage en rollen we moe en voldaan in bed.

Zoek de verschillen

De volgende ochtend hebben we geluk. We lopen langs de kerk en daar zit een gids te wachten op een bus vol………….. Normaal is de kerk niet open maar we mogen van hem even kijken binnen. Hij heeft ons gister trouwens zien zwoegen op de dijk. “Was geen beste dag hè?” Ook vandaag een bewolkte dag maar het blijft droog. Het is bijzonder om steeds te ervaren hoe kleine stukjes prachtige natuur doorsneden worden door ons mensen. Door wegen en bebouwing. Het geeft te denken. Is ons ingrijpen noodzakelijk? Een verbetering? Ik denk, zeker door deze ervaringen dat dat in de meeste gevallen niet zo is. En toch gaan we er mee door. Wat zegt dat over ons mensen?

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

En het toeval wil dat we verder lopend, aankomen bij Kasteel Hernen, waar eens de theoloog en boer Bredius woonde. Hij voelde zich thuis bij de gedachte: “eenheid bij gratie van tegenstellingen”. Daarin lees ik de vraag: zijn en blijven we geïnteresseerd in elkaars meningen ook al zijn we het niet eens? Kunnen we dan nog wel met elkaar samenleven of dwingen we de ander tot iets wat hij/ zijn niet kan/ wil zijn?

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Het is weer een mooie wandeling met veel doorkijkjes en vergezichten. Bij de kapelberg van Bergharen kunnen we in de kerk even schuilen voor een kort bui. De lunch kan er worden genuttigd achter het altaar en we peuzelen onze eigen, onderweg geplukte bramen, op. We maken een praatje met een Grunnigse dame en haar kleinzoon. Die woont al jaren in dit deel van Nederland maar spreekt nog graag dialect. Na de bui lopen we de staties langs. We houden er van. Vooral met de laatste statie heb ik wat. De boodschap van leven en opnieuw beginnen. Opstaan! Het is een troostrijke gedachte dat iemand ons succesvol is voorgegaan.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Als we weer door de weilanden lopen staat een reiger op ons pad, heel dichtbij. Een reiger. We zien ze veel maar zien we wel hoe prachtig mooi ze eigenlijk zijn? Kijken moet je leren. Nemen we er wel genoeg tijd voor?

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Aan het eind van de dag komen we aan bij Camping Maas en waal. We hebben er een trekkershut met eigen sanitair. Hoe luxe wil je het hebben? Ook mogen we gebruik maken van een algemene ruimte met keuken en vele spelletjes. Hebben alles even uit geprobeerd; sjoelen, darten, voetballen en ping pong. Het is gezellig en weer leuk dat je iedere dag weer andere dingen hebt. Als je wil leren flexibel te zijn dan moet je dit doen. De ene dag is het luxe dan andere dag loop je voor gekookt water naar de kraan buiten de deur. Het heeft een charme waar ik nog niet de juiste woorden voor heb kunnen vinden.

In Afferden (plaatsje dicht bij de camping waar we op de geleende fiets van de beheerster boodschappen moeten doen) treffen we nog iets bijzonders. Het is voor mij wel het benoemen waard. De Rooms katholieke kerk is verandert in een Boeddhistische tempel. Door terugloop van het aantal kerkgangers werd de kerk uiteindelijk te koop gezet. We verdiepen ons er wat meer in tijdens het avond eten. Kijk even met ons mee: https://www.youtube.com/watch?v=sMj7yX_zIEg

Zoek de verschillen

En denk even weer aan: “eenheid bij gratie van tegenstellingen”. Zou een pastoor er moeite mee moeten hebben dat zijn vroegere kerk nu een tempel van Boeddha geworden is? Dat hij de kerk niet meer vol preekt maar de boeddhistische priesters wel genoeg publiek trekken? Goed, weer genoeg te denken aan de hand van een dorpje in Gelderland. Hoezo is er in eigen land weinig te beleven?

We gaan langs de toren, ook net voordat we het dorp uitwandelen. En wij pelgrims steken nog maar weer eens een kaars aan. Voor dat er nog maar geloof mag worden gevonden als Hij terug komt. Want hier staat de kerk niet eens meer. Wat rest is het kerkhof en de toren.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

We pikken even later weer een ringetje op, bij een opnieuw gesloten café. Gelukkig hebben ze bij een bezinepomp ook wel eens koffie en mogen we die opdrinken in een overkapping bij de carwash. Over de dijk maar weer verder met de wielen en waaien. (Misschien is het soms goed om extra uitleg te zoeken in mijn verslagen die ik per dag heb geschreven? 😉)

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

We spotten heel veel putters en wat zijn dat mooie vogeltjes. Ze kletsen ook zo gezellig met elkaar en verraden daardoor hun aanwezigheid heel vaak. Maar soms verscholen tussen de zaadjes van de uitgebloeide grassen kan je ze gemakkelijk missen. Kwestie van goed kijken, een verrekijker is een must en stilstaan, luisteren en afwachten. Geduld hebben. Misschien is dit wel een mooi moment om nog eens wat diepere gedachten met jullie te delen. Want stil staan, kijken, luisteren en wachten vraagt om RUST?!

Tijdens de WOW nemen heel veel pelgrims een boek mee. Welk boek dat moest zijn was voor mij geen vraag. Voor de vakantie ontving ik van onze directeur een boek. “De kracht van rust” van Mirjam van der Vegt. De opdracht was: na de vakantie moet het gelezen zijn want bij de start-dag van het schooljaar komt de schrijfster er ons iets over vertellen. Wat het voor boek is laat ik graag aan jullie zelf over. 1 alinea wil ik delen.

“Beweging is een essentiële vorm van pauze nemen. In een tijd waarin we vooral achter computers zitten, zorgt het er voor dat we weer een “heel” ander mens worden. Een psycholoog die ik ken, neemt alleen mensen aan die 3 x per week sporten. ‘Wanneer er dan nog klachten zijn, is er echt iets aan de hand’. Allereerst zijn we door beweging bezig met onze spierspanning en -ontspanning. Wanneer je je spierstelsel weet te ontspannen, verminderen of verdwijnen zorgen en psychische spanning.. Blijkt ook uit onderzoek in 1908 van Edmond Jacobson hoogleraar medische faculteit Harvard. Wanneer je beweegt doe je dat bij voorkeur in een groene omgeving. De stilte en rust van de natuur blijken voor de hersenen ongelofelijk rustgevend te zijn. Wandelaars zijn minder neerslachtig en hebben meer zelfvertrouwen. Bovendien wordt je creatief van stilte in de natuur en kan je beter problemen oplossen. Mensen die veel wandelen verbeteren al wandelend hun immuunsysteem. Een weekend wandelen in het bos beschermt ons 4 weken lang tegen infecties zoals verkoudheid.”

Ik laat het hierbij. Het boek onderstreept o.a. wat ik veelal heb ervaren in de afgelopen 2 jaar. Grappig, het boek las ik afgelopen week pas uit, tijdens het wandelen had ik het te druk met: rust.

Ik hoop dat ik mijn directeur dáár iets over mag vertellen.

Zoek de verschillen

We lopen richting Deest. Niet het mooiste stuk omdat je ook weer duidelijk ziet wat wij mensen van deze wereld maken. Door de uiterwaarden is het op zich prachtig wandelen. Uitzicht op de rivier is net als met de zee, het verveelt nooit. Het water en de lucht blijft altijd lonken. De paadjes tussen het groen zijn verassend. Soms wel even spannend als een koe de weg versperd.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

We komen aan bij onze laatste B&B van deze tocht. Hoe origineel, het heet wederom Maas en Waal. Uiteraard ziet het er weer heel anders uit dan onze trekkershut. We moeten ook nog 3 km extra er bij lopen in de avond, om nog te kunnen dineren maar dan heb je ook wat. Heerlijk gegeten!

En onverwacht begint de volgende dag met zon.

Zoek de verschillen

En eerlijk is eerlijk, hoe vaak kloppen de weersverwachting met wat wij ervaren? Er was nu weer een regendag voorspeld. We beginnen met ontbijt in de zon, gezellig kletsend met nog een paar bezoekers van onze B&B. Beginnend met de vraag of wij het wel vaker doen, dat overnachten in zo’n B&B. Het was hun eerste keer. Wij vragen ons vaak af in hoeveel bedden wij hebben geslapen. We  hadden het moeten noteren voor de grap. Na het goede ontbijt en de lunch in onze broodtrommeltjes, want ja die gaan altijd mee, vertrekken we voor de laatste kilometers. Veelal via de klompenpaden, struunpaden, langs de Waal.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Het loopt niet altijd gemakkelijk door de modder, de drassige ondergrond en de hobbelige sporen, gemaakt door koeien en de vele wandelaars. De grote boten met enorme zeecontainers boezemen ontzag in. En wat varen ze hard ondanks de tonnen aan gewicht. Een mens kan wat.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

De knotwilgen zijn een kunstwerk op zich. Vaak zeggen we dan tegen elkaar: “en het kannetje zegt kloek”. Weten jullie dan waar we het over hebben?

Even voor Nijmegen willen we in het dorpje Weurt nog ons laatste ringetje scoren. Helaas, de ringetjes zijn op. Geen nood, aan het eind mag je de gemiste nog halen in de Stevenskerk. Maar och jammer, anders hadden we ze allemaal daadwerkelijk onderweg opgehaald. Dat heet omgaan met teleurstellingen want we lopen wel 3 kilometer extra, voor nope. Wel komen we nog een bijzondere verzameling tegen. Ik kan het niet laten deze nog met jullie te delen.

Zoek de verschillen

Al snel komt Nijmegen in zicht en moeten we een lang stuk over de dijk langs een oude energiecentrale. Wat een akelig stuk. Het is er superheet en je hebt 1,5 km iets heel lelijks om tegenaan te kijken. Jammer maar helaas.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Op de brug: de handtas cq. De Oversteek, wordt het beter. Wisten jullie dat iedere avond de 48 straatlantarens 1 voor 1 aan gaan uit respect voor de 48 geallieerde soldaten die omkwamen tijdens de oversteek in ’44? Nederlandse veteranen lopen  vrijwel iedere avond mee. Je kan ook als gewoon burger hieraan mee doen. Bijzonder mooi, vind ik.  Halverwege de brug dalen we af naar een stuk natuurgebied midden in de Waal. Het zicht op Nijmegen en de Stevenskerk is prachtig. Nu zeker met de zon er bij. Bijzonder dat deze laatste wandeldag zo mag eindigen.

Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen
Zoek de verschillen

Net voor de Stevenskerk kijken we de duivel even in de ogen, zoals onze route beschrijving zegt. Dan wandelen we de kerk binnen. De vrijwilligers op deze dag zijn druk en de stemming is minder vrolijk dan bij ons vertrek. Het is jammer want wij zijn trots en uitgelaten dat het ons is gelukt. Maar ja, hoeveel pelgrims zien deze mensen dag na dag komen en gaan? Voor ons een unieke ervaring voor hen is dit de waan van elke dag. Het is goed zo. We gaan op de foto met het symbool van de Walk of Wisdom. Het is denk ik aan jullie om de verschillen te ontdekken. Wat er in ons hoofd en hart is gebeurd is aan ons uiteraard. Ik heb het een beetje met jullie kunnen delen, hoop ik. En toch is nog niet eens de helft verteld.

Toen ik de laatste foto, met het symbool, op Face Book plaatste merkte een broeder op: Het lijkt wel alsof jullie de zegen krijgen. Ik zou willen zeggen; het lijkt niet, het is! Wat een gezegende dagen hadden we, in zoveel opzichten. We hebben prachtige dingen gezien en ervaren. Lieve mensen ontmoet. Het weer viel alles mee en we kregen gezondheid en moed om alles te kunnen volbrengen.

Angsten moet je overwinnen, niet koesteren.

Daarom wil ik graag afsluiten met een pelgrimslied, in de wens dat ik nog een aantal jaren pelgrim mag zijn op deze prachtige wereld/ in het mooie Nederland.

“Ik sla mijn ogen op naar de bergen, van waar komt mijn hulp? Mijn hulp komt van de HEER die hemel en aarde gemaakt heeft. Hij zal je voet niet laten wankelen, hij zal niet sluimeren, je wachter. Nee, hij sluimert niet, hij slaapt niet, de wachter van Israël. De HEER is je wachter, de HEER is de schaduw aan je rechterhand: overdag kan de zon je niet steken, bij nacht de maan je niet schaden. De HEER behoedt je voor alle kwaad, hij waakt over je leven, de HEER houdt de wacht over je gaan en je komen van nu tot in eeuwigheid.

Zo waren het 170 bijzondere kilometers aan Zijn hand.

399 reacties

  1. Yvonne -

    Prachtig verslag. Ik heb het gelezen als een mooi boek.
    Wens je nog vele gezonde pelgrimstochten met mooie herinneringen.


    Reageren
  2. Sieny -

    Nou, de vorige is afgebroken en weg…? Ik blijf nog wel zitten met die uitdrukking vd boer en theoloog : eenheid met de gratie van tegenstrijdigheid. Eenheid in verscheidenheid, kan ik vatten. Brengt tegenstrijdigheid vooruitgang? Gratie, welwillendheid. Gratie, genade. Of verdwijnt de tegenstrijdigheid door de gratie en is er zo eenheid? Volgens mij een mooie doordenker.de uitkomst is misschien wel: eensgezindheid.
    Jammer dat ik niet kan zien of het eerste gedeelte aangekomen is.
    Hart gr sieny


    Reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *