Trots en weemoed
21 juli 2026
Zaterdag bovenop de 23 gelopen kilometers ook nog 8 door de stad Enschede, we zagen het niet zitten. Dus ja dan maar nog een klein zondagswandelingetje voor de laatste kilometers. Het echtpaar dat we troffen waarschuwde nog: geen mooi stuk hoor door de stad. Maar iets overslaan van een route, nee dat kan echt niet! Dus wat later op de ochtend gaan we weer richting start. Nemen afscheid van onze wijngaard.
Het is lekker fris wandelweer en we lopen eerst over het terrein van een psychiatrisch ziekenhuis.
Een medewerker zit daar op een bankje met een cliënt te keuvelen. Hij roept ons toe dat we er professioneel uitzien. De duim gaat er bij omhoog. De klok heeft niet de juiste tijd. Mogelijk is tijd hier ook wat minder van belang. Behalve dan de tijd te nemen die nodig is. Of is dat mogelijk voor iedereen belangrijk? Nemen we wel genoeg de tijd. Ik heb in ieder geval op wandeldagen weinig besef van tijd. Heerlijk gevoel vind ik dat.
We gaan verder na het extra stukje groen door de bebouwing. Best oké hoor. Er is veel te zien. B.v. hoe verschillend mensen omgaan met de tuin en thuis. We worden nog door een meneer aangesproken die vraagt of wij die Ene route lopen. Ja natuurlijk is dat juist. (Welke route bedoelt hij eigenlijk?!) In ieder geval hij weet zeker dat we onder het tunneltje door moeten. Wij weten zeker van niet maar goed. Bedanken hartelijk en blijven maar mooi de aanduidingen volgen. We lopen veel langs de oude textielarbeidershuisjes. Zo ook in de wijk Pathmos. Het boekje zegt: met verrassende plekjes en bewoners. Nou dat klopt.
Uiteindelijk komen we in het stadspark. Het oudste Volkspark van Nederland. Het park werd o.a. door het legaat van Hendrik Jan van Heek in 1872 ingericht. Van Heek, directeur van een textielfabriek, wilde een plek in Enschede waar textielarbeiders konden genieten na het werken. Het is prachtig aangelegd met ook nog een indrukwekkend oorlogsmonument.
We lopen verder langs prachtige statige huizen en moderne gebouwen van de universiteit. De textiel industrie zie je nog in veel dingen terug.
Nog een laatste foto in het centrum van de stad = einde route. Dan lopen we naar het station voor de laatste bustour van het Trekvogelpad. Wat hebben we tijdens deze route veel gezien, gedaan, lieve mensen gesproken, gelachen en gehuild, geleerd en nog veel meer. Wandelen brengt je verder! Letterlijk 414 km maar och wat bracht het in figuurlijk opzicht nog vele kilometers meer. Dag allemaal, tot de volgende keer?
