Siberië

2 januari 2026

Vandaag kunnen we starten vanuit ons huisje. Dat is wel zo prettig. We lopen naar de ingang van Nationaal Park de Hoge Veluwe. Toch wel bijzonder om te moeten betalen om onze route door de natuur te kunnen vervolgen. Bizar misschien zelfs wel. Maar hieruit blijkt hoe ons land is opgeknipt in kleine postzegeltjes natuur en dat wij als mensen steeds meer ruimte hebben ingenomen en nog steeds nemen. En eigenlijk ook wel weer speciaal zo. We lopen vandaag 18 km, een etappe geheel door een natuurpark. Als we uit de voordeur stappen is het wit. En dat blijft de hele dag zo.

Ach en wat ziet de wereld er dan mooi en anders uit. Bij het Kröller-Müller Museum houden we het vandaag bij koffie en de schilderijen van Vincent.

Ze blijven bijzonder, je kunt er eigenlijk nooit genoeg van krijgen. Na deze pauze de sneeuw weer in. Met paraplu op want anders wordt je zo nat als je uren zo loopt.

De meeste mensen doen een kort rondje vandaag en kijken kouwelijk naar ons. Een jongetje vraagt zich af of wij het niet vreselijk koud hebben met alleen een trui. Nou zijn moeder is slim, die vertelt hem dat we waarschijnlijk thermokleren er onder dragen. En zo is dat! Niks niet koud! Snikheet. En de truien; ook vandaag weer vele glimlachen en leuke opmerkingen. Tja het kind in ons is nog niet verloren zegt Hetty tegen een mw. Zij vindt dat we dat maar zo moeten houden.

Verder maar weer door de witte wereld. Overal zien we mooie stilevens. We horen en zien kuifmees, boomklever, roodborst, goudhaan, vink en koolmees. Het is immers Trekvogelpad. Zou je bijna vergeten he?

In de oude waterpomptoren drinken we onze warme chocomel. Snert hebben we al op bij het paviljoen. Zo blijven we goed warm gevuld met lekkers.

Na het jachtslot (nog grijzer dan anders, maar we weten ook hoe het van binnen is) en een gebied dat de naam Siberië draagt lopen we het park uit. Sommige stukken waren ook net zo guur en koud als Siberië denk ik. Maar wat hebben we er van genoten. Wel toepasselijk zo toch bij de dag van vandaag. Met de bus terug naar ons huis en nu genieten van een knal rood hoofd en mooie herinneringen voor de bril.