Zandvoort

24 oktober 2025

Altijd als we weer van start gaan lezen we het verhaal van onze laatst gelopen etappe. Zo weten we weer hoe we verder gaan. Tjonge, dat is lang geleden. Afgelopen juni voor het laatst vogeltrekpad. Toen scheen de zon volop, nu is er storm verwacht. Kasteel Amerongen is nog net zo mooi alleen nu omringt door herfstkleuren en mist.

Hoeveel soorten we zien?

Ik heb echt geen idee. 50, 100? We horen cettizangers bij de start van de wandeling, dicht langs de waterkant. Zien? Nee, dat zit er vandaag niet in. Veel koolmezen en roodborstjes dat wel. Hetty spot nog een staartmees maar zij had gister ook al geluk met een ijsvogel.

Ik houd het vandaag alleen bij vreemde vogels. Even na de middag wandelen we via de steile straatjes Rhenen binnen. Mooi stadje, had ik eigenlijk niet zo verwacht. In het stadsmuseum mogen we even onze rugzak stallen als we eerst de Cunerakerk willen bezoeken. Dat willen we nl. zeker na het lezen van het verhaal over hoe de enorme toren is gebouwd.

De legende van Cunera begint met de ontmoeting tussen Koning Radboud en Cunera. Dit was tussen de jaren 300 en 400 na Christus. Cunera was een Engelse prinses. Ze was op bedevaartsreis naar Rome. Op de terugweg werden Cunera en haar gezelschap overvallen. Koning Radboud was erbij en nam haar mee naar zijn kasteel in Rhenen. Cunera was geliefd door koning Radboud en de inwoners van Rhenen. Het was een vriendelijke vrouw die goede daden verrichtte. De vrouw van koning Radboud zag dit ook en werd jaloers. De koningin wurgde Cunera met een halsdoek. Bij haar graf vonden wonderen plaats dus werd ze heilig verklaard. Bedevaartgangers hebben met aflaten de hoge toren bekostigd.

Na het kerkbezoek gaan we het museum in. Gezellig met de vrijwilligers daar. Ook het wonderlijke verhaal van Ouwehands dierenpark net voor en aan het einde van de 2e wereldoorlog. Dat er alleen maar verliezers zijn in een oorlog wordt weer pijnlijk duidelijk.

We doen nog boodschappen voor het avondeten en zetten koers naar onze B&B aan de Nederrijn. Het laatste stukje is verrassend mooi langs het water. Nu ploffen we met blozende wangen van wind en regen op ons bed. Ssttt tot morgen!